Rijksmonumentenregister · Netherlands
Huize Padua
Boekel, Noord-Brabant, Netherlands
The record
- Designation
- National monument (rijksmonument)
- Class
- Handel en kantoor
- Function
- Administratiegebouw
- Category
- onroerend gebouwd
- Built (approximately)
- 1923 - 1930
- Address
- Kluisstraat 20, 5427 EM Boekel (and others)
- Place
- Boekel
- Province
- Noord-Brabant
- Country
- Netherlands
- Coordinates
- 51.58697, 5.70928
- Part of complex
- 518250
- Monument number
- 518252
Slide toward Today to fade the historical sheet and see the modern map underneath.
University Library, Vrije Universiteit AmsterdamTU Delft Library
2 historical maps cover this location, the earliest the 1922 map "Bl. 26 Nijmegen, 1922" (University Library, Vrije Universiteit Amsterdam).
This monument in the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed's register ↗
The register's description
Omschrijving
Inleiding.
Het ADMINISTRATIEKANTOOR en nieuwe BROEDERHUIS werd in 1923 gebouwd en heeft kenmerken van de Amsterdamse School. Rond 1985 werd het verbouwd. Het pand herbergt nu de civiele dienst en de centrale keuken.
Omschrijving.
Het tweelaagse onderkelderde gebouw heeft een L-vormige plattegrond en zadeldaken met schildeinden. Deze zijn belegd met gesmoorde verbeterde hollandse dakpannen. De gevels zijn opgetrokken uit machinale baksteen. De plint en de dorpels zijn uitgevoerd in graniet. De borstweringen hebben een geometrische reliëfindeling van siermetselwerk, onder de dakgoot is een fries van ruitvormig metselwerk. De witte bakgoot rust op afgeronde klosjes en is voorzien van een golfrand. De lange zijden van de gevels hebben de volgende vensterverdeling: aan weerskanten een groep van drie en in het midden van twee kruisvensters met kleine roedenverdeling. Het bovendeel is kleppend. Op de begane grond is er een twintigruits indeling, op de verdieping een zestienruits. Per groep vensters is er in het dak een vierruits dakkapel onder schilddak geplaatst. Op de uiteinden van de nok bevindt zich een vierkante ontluchtingskoker met een koperen helmdak. Op de kruising van de lange gevels springt de entree vooruit. Op de begane grond bevinden zich tienruits vensters, halve kruisvensters, en op de verdieping achtruits ramen. Via zes treden bereikt men de centrale hoofdingang met vleugeldeuren, geplaatst in een trapsgewijs inspringend portiek. Deze deuren zijn gevernist en voorzien van kleine ramen, golvende sierpatronen en een driedelig bovenlicht. Het portiek wordt afgesloten door een zware latei met decoratie en de naam Huize Padua in vergulde letters. Rechts van het portiek bevindt zich een granieten gevelsteen: "De eerste steen gelegd door Br. Aloysius, 21 juni 1923". Boven de latei is een rondboognis met een beeld van rode zandsteen, voorstellende St. Antonius van Padua met lelietak en het Kind Christus op de arm. In het dakvlak bevindt zich een achtruits dakkapel onder schilddak. Op de kruising is een achthoekige ontluchtingskoker geplaatst met koperen helmdak met bolpiron. De linker zijgevel is blind, de rechter zijgevel is uitgebouwd met een kleine haakse aanbouw met rechthoekige plattegrond. Deze uitbouw met eigen ingang dateert uit de bouwtijd, in tegenstelling tot een uitbouw hierachter, die rond 1985 zal zijn toegevoegd. De achtergevel bezit naast kruisvensters zoals in de voorgevel diverse enkele en dubbele deuren. De middenpartij is geaccentueerd door een omlopend balkon dat rust op zuilen van gewapend beton. De borstwering hiervan is voorzien van ovale openingen. Boven het balkon bevinden zich twee bouwlagen, in plaats van één zoals aan de zijden. Het gebouw is inwendig vrijwel geheel verbouwd. Tot de oorspronkelijke inrichting hoort de hal achter de hoofdingang met de bordestrap van granito, voorzien van een forse hoofdbaluster met een vierkante kop. De stenen balustrade is voorzien van ovale openingen. Diverse gangen bezitten een betegelde lambrisering in okergeel en groen, met geometrische decoratie.
Waardering.
Het voormalige administratiekantoor is van algemeen belang. Het heeft cultuurhistorische waarde als voorbeeld van een geestelijke ontwikkeling, namelijk de bloei van orden en congregaties en hun rol in de gezondheidszorg en de charitas in het katholieke zuiden en is tevens van belang als voorbeeld van de typologische ontwikkeling van het congregatieklooster verbonden met dienstgebouwen voor zorg en charitas. Het is architectuurhistorisch van belang vanwege de stijl, het bijzondere materiaalgebruik en de ornamentiek, van met name de constructies in beton en baksteen en de wijze waarop motieven uit de Amsterdamse School worden toegepast om de idealen van zorg en charitas uit te dragen. Het heeft ensemblewaarden vanwege de samenhang van kapel, klooster en dienstgebouwen. Het geheel is als gaaf complex van een psychiatrische inrichting langzamerhand zeldzaam geworden.
Inleiding.
Het PAVILJOEN is in 1930 gebouwd en heeft kenmerken van de Amsterdamse School. Het gebouw ligt aan Het pand, vroeger bekend onder de naam Eikenheuvelpaviljoen, is rond 1985 inwendig geheel verbouwd en dient tot recreatie van de verpleegden.
Omschrijving.
Het U-vormige tweelaagse gebouw heeft een spiegelsymmetrische opzet met zware middenrisaliet en twee lagere en smallere risalieten. De zijvleugels openen naar de achtertuin. De zadeldaken met eindschilden zijn belegd met zwarte verbeterde hollandse dakpannen. Op de nokken staan ovale pirons. De gevels zijn opgetrokken uit machinale baksteen. De borstweringen zijn geaccentueerd door bloksgewijs verspringende metseling. De voorgevel bezit in het midden een sterk naar voren springend deel met schilddak waarop een zware rechthoekige schoorsteen. De vensters bestaan uit kruisvensters en halve kruisvensters met kleine roedenverdeling. De dorpels zijn van graniet. De onderste helft is openslaand, het bovendeel klept. Het middendeel heeft een uitgebouwd geblokt gemetseld portaal, voorzien van hoefijzervormige bloembakken. De vleugeldeuren zijn gevernist. In het portiek bevindt zich een granieten gevelsteen: "Br. Gabriël alg. overste A.D. 1930". Aan weerskanten van de deur bevinden zich twee smalle raampanelen, boven de luifel zijn er twee vierruits bovenlichten. Op de verdieping aan weerszijden een kruisvenster en in het midden twee halve kruisvensters, respectievelijk met zesendertig ruitjes en achttien ruitjes. De houten dakgoot kraagt ver over. In het dakschild is aan de voorzijde een dakkapel onder plat dak gezet, in het linkerdeel is er een groot hijsluik met hijsinstallatie. Aan weerskanten van de middenrisaliet zijn er voorts twee halve kruisvensters, twee kruisvensters, een risaliet met steekkap, drie kruisvensters en een deur onder een houten luifel aan ijzeren trekstangen. De vensterindeling in de risalieten met steekkap wijkt af: twee raamstroken van verschillende lengte en drie ruitjes breedte worden onderbroken door gepotdekseld houten stroken. De zijgevels bezitten twee kruisvensters, twee stroken hooggeplaatste vensters met luchtroosters (waarachter de toiletgroepen zijn geplaatst) een travee met een smal venster en tenslotte een reeks van vijf kruisvensters. De achtergevel bezit een middenrisaliet met dakkapel en een vergelijkbare indeling van de kruisvensters met kleine roedenverdeling. Aangezien de achtergevel uitziet op de tuin, bevinden zich hier diverse openslaande tuindeuren met kleine roedenverdeling in de bovenpanelen.
Waardering.
Het paviljoen is van algemeen belang. Het heeft cultuurhistorische waarde als voorbeeld van een geestelijke ontwikkeling, namelijk de bloei van orden en congregaties en hun rol in de gezondheidszorg en de charitas in het katholieke zuiden en is tevens van belang als voorbeeld van de typologische ontwikkeling van het congregatieklooster verbonden met dienstgebouwen voor zorg en charitas. Het is architectuurhistorisch van belang vanwege de stijl, het bijzondere materiaalgebruik en de ornamentiek en de wijze waarop motieven uit de Amsterdamse School worden toegepast om de idealen van zorg en charitas uit te dragen. Het heeft ensemblewaarden vanwege de samenhang van kapel, klooster en dienstgebouwen. Het geheel is als gaaf complex van een psychiatrische inrichting langzamerhand zeldzaam geworden.
English translation
The text above is the record as published by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, in Dutch. The English below is a machine translation made by TreeAlive, not by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed; it has not been checked by a person. Where the two differ, the original is the record. Report a translation error: privacy@treealive.com
Description
Introduction.
The ADMINISTRATIVE OFFICE and new BROTHERHOOD HOUSE was built in 1923 and has characteristics of the Amsterdam School. Around 1985 it was renovated. The building now houses the civil service and the central kitchen.
Description.
The two-storey building with basement has an L-shaped floor plan and gabled roofs with hipped ends. These are covered with dampened improved Dutch roof tiles. The facades are built of machine-made brick. The plinth and sills are executed in granite. The parapets have a geometric relief arrangement of ornamental brickwork; under the roof gutter is a frieze of diamond-pattern brickwork. The white cast gutter rests on rounded knobs and is fitted with a wave edge. The long sides of the facades have the following window arrangement: on each side a group of three and in the middle two cross windows with small glazing bars. The upper part is hinged. On the ground floor there is a twenty-pane arrangement, on the upper storey a sixteen-pane arrangement. For each group of windows there is a four-pane roof dormer with hipped roof placed in the roof. At the ends of the ridge is a square ventilation duct with a copper dome roof. At the intersection of the long facades the entrance projects forward. On the ground floor there are ten-pane windows, half cross windows, and on the upper storey eight-pane windows. Via six steps one reaches the central main entrance with double doors, placed in a stepped recessed portico. These doors are varnished and fitted with small windows, wavy decorative patterns and a three-part fanlight. The portico is closed off by a heavy lintel with decoration and the name Huize Padua in gilded letters. To the right of the portico is a granite facade stone: "The first stone laid by Br. Aloysius, 21 June 1923". Above the lintel is a round-arched niche with an image of red sandstone, depicting St. Antonius of Padua with lily branch and the Christ Child on his arm. In the roof plane is an eight-pane roof dormer with hipped roof. At the intersection an octagonal ventilation duct is placed with copper dome roof with ball finial. The left side facade is blind; the right side facade is extended with a small right-angled extension with rectangular floor plan. This extension with its own entrance dates from the time of construction, in contrast to an extension behind it, which will have been added around 1985. The rear facade has, besides cross windows as in the front facade, various single and double doors. The central section is accentuated by a continuous balcony resting on reinforced concrete columns. The parapet of this is fitted with oval openings. Above the balcony are two storeys, instead of one as on the sides. The building has been almost completely internally renovated. Among the original fittings is the hall behind the main entrance with the granite staircase, fitted with a heavy main baluster with a square head. The stone balustrade is fitted with oval openings. Various corridors have tiled wainscoting in ochre yellow and green, with geometric decoration.
Valuation.
The former administrative office is of general importance. It has cultural-historical value as an example of a spiritual development, namely the flourishing of orders and congregations and their role in healthcare and charity in the Catholic south and is also of importance as an example of the typological development of the congregation cloister linked with service buildings for care and charity. It is architecturally important because of the style, the special use of materials and ornamentation, particularly the reinforced concrete and brick constructions and the way in which motifs from the Amsterdam School are applied to convey the ideals of care and charity. It has ensemble value because of the coherence of chapel, cloister and service buildings. The whole, as an intact complex of a psychiatric institution, has gradually become rare.
Introduction.
The PAVILION was built in 1930 and has characteristics of the Amsterdam School. The building is located at The building, formerly known by the name Eikenheuvelpaviljoen, was completely internally renovated around 1985 and serves for recreation of the patients.
Description.
The U-shaped two-storey building has a mirror-symmetrical layout with a heavy central risalit and two lower and narrower risalits. The side wings open towards the rear garden. The gabled roofs with end hipped sections are covered with black improved Dutch roof tiles. On the ridges stand oval finials. The facades are built of machine-made brick. The parapets are accentuated by blockwise stepped brickwork. The front facade has in the middle a strongly projecting section with hipped roof on which stands a heavy rectangular chimney. The windows consist of cross windows and half cross windows with small glazing bars. The sills are of granite. The lower half is casement; the upper part is hinged. The central section has an extended blocked brick portico, fitted with horseshoe-shaped flower boxes. The double doors are varnished. In the portico is a granite facade stone: "Br. Gabriel general superior A.D. 1930". On either side of the door are two narrow window panels; above the canopy are two four-pane fanlights. On the upper storey on either side a cross window and in the middle two half cross windows, respectively with thirty-six panes and eighteen panes. The wooden roof gutter projects far over. In the roof slope a roof dormer with flat roof is placed at the front; in the left section is a large hoisting hatch with hoisting installation. On either side of the central risalit are moreover two half cross windows, two cross windows, a risalit with a monopitch roof, three cross windows and a door under a wooden canopy on iron tie rods. The window arrangement in the risalits with monopitch roof differs: two window strips of different lengths and three panes wide are interrupted by plugged wooden strips. The side facades have two cross windows, two strips of high-placed windows with air vents (behind which the toilet blocks are placed), a bay with a narrow window and finally a row of five cross windows. The rear facade has a central risalit with a roof dormer and a comparable arrangement of the cross windows with small glazing bars. Since the rear facade overlooks the garden, there are various casement garden doors with small glazing bars in the upper panels here.
Valuation.
The pavilion is of general importance. It has cultural-historical value as an example of a spiritual development, namely the flourishing of orders and congregations and their role in healthcare and charity in the Catholic south and is also of importance as an example of the typological development of the congregation cloister linked with service buildings for care and charity. It is architecturally important because of the style, the special use of materials and ornamentation and the way in which motifs from the Amsterdam School are applied to convey the ideals of care and charity. It has ensemble value because of the coherence of chapel, cloister and service buildings. The whole, as an intact complex of a psychiatric institution, has gradually become rare.
Nearby in the register
- Kapel(F1), Daniël de Brouwerstraat 17Kapelunder 1 mi
- Huis Padua-Oude KluisSociale zorg, liefdadigheidunder 1 mi
- Huize PaduaKapelunder 1 mi
- Villa De HanekampWoonhuisunder 1 mi
Other entries of the same register within about three miles of this one, by straight line.