Rijksmonumentenregister · Netherlands
Bomvrij militair object, Waaldijk bij 29
Vuren, Gelderland, Netherlands
The record
- Designation
- National monument (rijksmonument)
- Class
- Bomvrij militair object
- Category
- onroerend gebouwd
- Address
- Waaldijk bij 29, 4214 LB Vuren (West Betuwe 25)
- Place
- Vuren
- Municipality
- West Betuwe
- Province
- Gelderland
- Country
- Netherlands
- Coordinates
- 51.82401, 5.02943
- Part of complex
- 531890
- Monument number
- 531894
Slide toward Today to fade the historical sheet and see the modern map underneath.
David Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesTU Delft LibraryDavid Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesDavid Rumsey Map Collection, Stanford Libraries
4 historical maps cover this location, the earliest the 1636 map "Hollandiae meridionalis descriptio nova" (David Rumsey Map Collection, Stanford Libraries).
This monument in the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed's register ↗
The register's description
Omschrijving
Cluster 73.
NIEUWE HOLLANDSE WATERLINIE
Inleiding
KAZERNE D / BOMVRIJ GEBOUW als een door een aarden dekking tegen inslagen van projectielen beveiligd onderkomen voor manschappen en materieel. Met de toename van de draagwijdte van het geschut, de kracht van de inslagen van projectielen en de explosieve kracht van (brisant)granaten werd het steeds moeilijker weerstand te bieden tegen beschietingen. Verzwaring van metselwerk, toepassing van schokabsorberende metselsystemen (onder meer door middel van bogen), flauwe hellingshoeken en gebogen of juist puntige vormen, gebruik van beton - en later van gewapend beton - in steeds zwaardere uitvoering, was een van de manieren om de vestingwerken bestand te houden tegen toenemende aanvalskracht. Bovendien was het aanbrengen van aarddekkingen een goed middel gebleken om de energie te absorberen of te dempen. Dit is de reden waarom vele gemetselde of betonnen werken van een aardlaag of een frontbescherming van zand of aarde zijn voorzien. Afhankelijk van de periode van ontstaan - en daarmee van de te verwachten inslagkracht van projectielen - werd van 'bomvrije gebouwen' gesproken, wanneer ze werden geacht bestand te zijn tegen een van tevoren bepaald aantal inslagen van zwaar kaliber.
Een kazerne is een verblijfsgebouw voor soldaten en hun uitrusting. Het waren de Fransen die eind 18e, begin 19e eeuw het stelsel invoerden soldaten in kazernes te legeren; kazernes zijn vanaf die tijd deel gaan uitmaken van forten, maar hiernaast zijn er ook vele als afzonderlijke bouwwerken binnen of buiten de bebouwde kommen (steden) tot stand gekomen. De binnen de 19e-eeuwse forten en andere werken gesitueerde kazernegebouwen waren gewoonlijk als bomvrije onderkomens geconstrueerd, dat wil zeggen dat ze bestand dienden te zijn tegen vijandelijk vuur. Als bouwmateriaal werd aanvankelijk metersdik metselwerk en later (gewapend) beton toegepast, terwijl als dekking van het dak en de frontzijde(n) bovendien een aanaarding plaatsvond. De niet binnen forten of andere werken gelegen kazernes waren al dan niet speciaal voor die bestemming opgerichte en ingerichte gebouwen met accommodatie voor de (permanente) legering van militairen, vaak ook voorzien van andere militaire faciliteiten, zoals exercitieterreinen.
Omschrijving
Centraal op het noordelijk deel van het fort gelegen en aan drie zijden en ook op het dak door aardwerken gedekt(e) KAZERNE D / BOMVRIJ GEBOUW, daterend van omstreeks 1880. De op langgerekte, rechthoekige plattegrond gebouwde, bakstenen kazerne omvat vier traveeën van een bouwlaag, met aan weerszijden een travee met twee bouwlagen. De gevel is geleed door getoogde bogen van verschillend formaat, waarin toegangs- en vensteropeningen van verschillend formaat, voorzien van groen geschilderde deuren en luiken. Rechts in de gevel een naar voren uitspringend deel met gebogen dalend profiel (grondkering) en gevelopening. Interieur met getoogde plafonds en onderling verbonden ruimten van verschillend formaat.
Waardering
KAZERNE D / BOMVRIJ GEBOUW van het Fort bij Vuren is van algemeen belang vanwege:
* Cultuurhistorische waarden als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie zoals deze is ontworpen door C.R.T. Kraijenhoff en in eerste aanleg vanaf 1815 door hem, Jan Blanken en majoor-ingenieur Willem Offerhaus is gerealiseerd en daarna door anderen gedurende ongeveer 125 jaar is versterkt en verbeterd.
* Architectuurhistorische waarden, in het bijzonder als uiting van de militair-strategische bouwkunde, die gebaseerd is op: a. het systeem van inundatie en accesverdediging (19de eeuw), b. de wedloop met de zich versterkende offensieve middelen (19de eeuw).
Het betreft hier een onderdeel van omstreeks 1880, namelijk een voorbeeld van een door aardwerken beschermde kazerne / bomvrij gebouw.
* Ensemblewaarde en situationele waarden als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en vanwege de functionele en fysieke samenhang met de overige onderdelen van het complex.
* Het onderdeel is representatief omdat het een goed voorbeeld is van een onderkomen voor manschappen en materieel als onderdeel van een fort in het laatste kwart van de 19e eeuw.
* Het onderdeel is goed bewaard omdat diverse kenmerkende onderdelen in exterieur en interieur behouden en herkenbaar zijn gebleven.
English translation
The text above is the record as published by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, in Dutch. The English below is a machine translation made by TreeAlive, not by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed; it has not been checked by a person. Where the two differ, the original is the record. Report a translation error: privacy@treealive.com
Description
Cluster 73.
NEW HOLLAND WATERLINE
Introduction
BARRACK D / BOMBPROOF BUILDING as a shelter against impacts from projectiles secured by an earth covering for troops and materiel. With the increase in the range of artillery, the power of projectile impacts and the explosive force of (high-explosive) grenades, it became increasingly difficult to offer resistance against bombardment. Thickening of masonry, application of shock-absorbing masonry systems (among other things by means of arches), shallow angles of slope and curved or indeed pointed forms, use of concrete and later of reinforced concrete in increasingly heavy construction, was one of the ways to keep the fortifications capable of withstanding increasing attack force. Moreover, the application of earth coverings had proved to be a good means of absorbing or dampening the energy. This is the reason why many masonry or concrete works were provided with an earth layer or a front protection of sand or earth. Depending on the period of origin – and thus the expected impact force of projectiles – one spoke of 'bombproof buildings' when they were considered capable of withstanding a predetermined number of impacts from heavy calibre.
A barracks is an accommodation building for soldiers and their equipment. It was the French who at the end of the 18th, beginning of the 19th century introduced the system of housing soldiers in barracks; barracks became part of forts from that time onwards, but besides this many were also created as separate structures within or outside built-up areas (towns). The barracks buildings situated within 19th-century forts and other works were usually constructed as bombproof shelters, that is to say they were intended to withstand enemy fire. Metre-thick masonry was initially used as building material and later (reinforced) concrete, while as covering of the roof and front side(s) earthing also took place. The barracks not located within forts or other works were buildings specially erected and equipped for that purpose or otherwise, with accommodation for the (permanent) housing of military personnel, often also provided with other military facilities, such as parade grounds.
Description
Centrally located on the northern part of the fort and covered on three sides and also on the roof by earthworks, BARRACKS D / BOMBPROOF BUILDING, dating from circa 1880. The barracks, built on an elongated, rectangular ground plan of brick, comprises four bays of a single storey, with on either side a bay of two storeys. The facade is articulated by arched openings of different sizes, in which access and window openings of different sizes, provided with green-painted doors and shutters. On the right in the facade a projecting part with curved descending profile (ground retaining wall) and facade opening. Interior with arched ceilings and interconnected rooms of different sizes.
Valuation
BARRACKS D / BOMBPROOF BUILDING of Fort bij Vuren is of general importance by virtue of:
* Cultural-historical values as a component of the New Holland Waterline as designed by C.R.T. Kraijenhoff and in its initial implementation from 1815 by him, Jan Blanken and major-engineer Willem Offerhaus and subsequently by others during approximately 125 years strengthened and improved.
* Architectural-historical values, in particular as an expression of military-strategic building, which is based on: a. the system of inundation and access defence (19th century), b. the race with increasingly strengthening offensive means (19th century).
This concerns a component from circa 1880, namely an example of a barracks / bombproof building protected by earthworks.
* Ensemble value and situational values as a component of the New Holland Waterline and by virtue of the functional and physical coherence with the other components of the complex.
* The component is representative because it is a good example of shelter for troops and materiel as part of a fort in the last quarter of the 19th century.
* The component is well preserved because various characteristic components in exterior and interior have been retained and remain recognisable.
Nearby in the register
- Fort, vesting en -onderdelen, Waaldijk bij 29Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Fort, vesting en -onderdelen, Waaldijk 29Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Waarnemingspost, Waaldijk 29Waarnemingspostunder 1 mi
- Bomvrij militair object, Waaldijk 29Bomvrij militair objectunder 1 mi
Other entries of the same register within about three miles of this one, by straight line.