Rijksmonumentenregister · Netherlands
Fort, vesting en -onderdelen, Bloklaan bij 9
Loosdrecht, Noord-Holland, Netherlands
The record
- Designation
- National monument (rijksmonument)
- Class
- Fort, vesting en -onderdelen
- Category
- onroerend gebouwd
- Address
- Bloklaan bij 9, 1231 AZ Loosdrecht (Wijdemeren 27)
- Place
- Loosdrecht
- Municipality
- Wijdemeren
- Province
- Noord-Holland
- Country
- Netherlands
- Coordinates
- 52.20070, 5.04594
- Part of complex
- 531445
- Monument number
- 531448
Slide toward Today to fade the historical sheet and see the modern map underneath.
David Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesUniversity Library, Vrije Universiteit AmsterdamDavid Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesDavid Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesDavid Rumsey Map Collection, Stanford Libraries
5 historical maps cover this location, the earliest the 1637 map "The Bishoprick of Ultraiectum. Ultraiectum Dominium" (David Rumsey Map Collection, Stanford Libraries).
This monument in the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed's register ↗
The register's description
Omschrijving
Cluster 16. Resten tankversperring.
NIEUWE HOLLANDSE WATERLINIE
Inleiding
RESTEN TANKVERSPERRING als overblijfsel van een kort voor de Tweede Wereldoorlog op en in de Blokweg aangebrachte hindernis voor (gepantserde) voertuigen. Het opwerpen van hindernissen om het oprukken van vijandelijke troepen te belemmeren of te vertragen kent een lange historie. Belangrijke kunstmatige hindernissen waren van oudsher onder meer grachten, waterlinies, omgehakte bomen en onklaar gemaakte bruggen. Met de opkomst van mechanische (zoals de stoomtrein) en gemotoriseerde (pantservoertuigen en tank) verkeersmiddelen is nog zwaarder materieel ingezet, waaronder de stalen en (gewapend) betonnen versperring. Eén van de vanaf het midden van de jaren '30 toegepaste systemen bestond uit schuin rechtop geplaatste en gepunte, stalen (H-)profielbalken, die niet alleen de doorgang voor zulke verkeersmiddelen sterk bemoeilijkten, maar die daaraan ook zware schade konden toebrengen. Dergelijke hindernissen waren samengesteld uit één (Type I) of twee rijen (Type II) balken. Tankhindernissen waren meestal opgebouwd uit samenhangende stelsels van barrières, waarin behalve water (b.v. antitankgrachten of inundaties) ook betonnen en stalen constructies (de tankversperringen) de voortgang vertraagden. Het Nederlandse leger maakte aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog in de Nieuwe Hollandse Waterlinie onder meer gebruik van antitankgrachten en betonblokken met stalen profielbalken. Het aantal aangelegde tankversperringen in de Hollandse Waterlinie is niet bekend; rond het jaar 2000 waren er nog ongeveer 10 herkenbaar aanwezig, waarvan 1 compleet. De versperring in de Bloklaan is maar ten dele zichtbaar doordat het werk deels onder het plaveisel ligt, terwijl de flankerende asperges in de bermen zijn afgezaagd.
Omschrijving
RESTEN TANKVERSPERRING, gebouwd naar een in hoofdlijnen gestandaardiseerd ontwerp. Het meer dan een halve meter dikke, zware betonblok dat de basis van de tankversperring vormt, heeft een passagebreedte van circa 2,40 m en sloot de Bloklaan over het volle weg- en dijkprofiel af. In het versperringsblok bevonden zich oorspronkelijk twee rijen kokers waarin gepunte, stalen I-profielen geplaatst konden worden, die in operationele toestand verankerd konden worden en dan schuin in oostelijke richting wezen. In vredestijd waren de kokers afgesloten door middel van rechthoekige deksels. De versperring is tegenwoordig grotendeels in het wegdek weggewerkt.
De RESTEN TANKVERSPERRING in de Bloklaan zijn van algemeen belang vanwege:
* Cultuurhistorische waarden als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie zoals deze is ontworpen door C.R.T. Kraijenhoff en in eerste aanleg vanaf 1815 door hem, Jan Blanken en majoor-ingenieur Willem Offerhaus is gerealiseerd en daarna door anderen gedurende ongeveer 125 jaar versterkt en verbeterd.
* Architectuurhistorische waarden, in het bijzonder als uiting van de militair-strategische bouwkunde, die gebaseerd is op: a. het systeem van inundatie en accesverdediging (19de en 20ste eeuw), b. de wedloop met de zich versterkende offensieve middelen (19de en 20ste eeuw) c. het systeem van 'levende' veldversterking in de diepte (20ste eeuw)
Het betreft hier een onderdeel uit de periode 1935-1940 dat een voorbeeld is van een rest van een speciaal ter verdediging tegen aanvalswagens en / of tanks aangelegde gewapend betonnen, gietijzeren en stalen versperring, die deel uitmaakte van een lineaire, verder uit een aangrenzende inundatiezone bestaande hindernis.
* Ensemblewaarde en situationele waarden als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Tevens vanwege de functionele en fysieke samenhang met de overige onderdelen van het complex.
* Het onderdeel is zeldzaam geworden en representatief omdat de versperring in fysieke context herkenbaar is gebleven.
* Het onderdeel is redelijk gaaf bewaard omdat zowel de betonnen massa, als een deel van de constructie en van de toepassingsmogelijkheden in situ waarneembaar en herkenbaar zijn gebleven.
English translation
The text above is the record as published by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, in Dutch. The English below is a machine translation made by TreeAlive, not by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed; it has not been checked by a person. Where the two differ, the original is the record. Report a translation error: privacy@treealive.com
Description
Cluster 16. Remains of tank obstacle.
NEW HOLLANDSE WATERLINIE
Introduction
REMAINS OF TANK OBSTACLE as a remnant of an obstruction for (armoured) vehicles installed shortly before the Second World War on and in the Blokweg. The construction of obstacles to hinder or delay the advance of enemy troops has a long history. Important artificial obstacles have traditionally included ditches, waterlines, felled trees and disabled bridges. With the rise of mechanical (such as the steam train) and motorised (armoured vehicles and tanks) means of transport, even heavier materials have been deployed, including steel and (reinforced) concrete obstacles. One of the systems applied from the mid-1930s onwards consisted of diagonally upright and pointed steel (H-) profile beams, which not only greatly hindered the passage of such vehicles, but could also inflict heavy damage to them. Such obstacles were composed of one (Type I) or two rows (Type II) of beams. Tank obstacles were usually constructed from interconnected systems of barriers, in which, besides water (e.g. anti-tank ditches or inundations), concrete and steel structures (the tank obstacles) also slowed progress. The Dutch army made use of anti-tank ditches and concrete blocks with steel profile beams in the Nieuwe Hollandse Waterlinie on the eve of the Second World War. The number of tank obstacles installed in the Hollandse Waterlinie is not known; around the year 2000 there were still approximately 10 recognisable ones present, of which 1 was complete. The obstacle in the Bloklaan is only partially visible because the structure partly lies beneath the paving, while the flanking anti-tank obstacles in the verges have been sawn off.
Description
REMAINS OF TANK OBSTACLE, constructed according to a design that was standardised in its main features. The more than half a metre thick, heavy concrete block that forms the base of the tank obstacle has a passage width of approximately 2.40 m and closed off the Bloklaan over the full road and embankment profile. In the obstacle block there were originally two rows of sleeves in which pointed steel I-profile beams could be placed, which in operational condition could be anchored and then pointed diagonally in an easterly direction. In peacetime the sleeves were closed by means of rectangular lids. The obstacle is nowadays largely worked into the road surface.
The REMAINS OF TANK OBSTACLE in the Bloklaan are of general importance because of:
* Cultural-historical values as part of the Nieuwe Hollandse Waterlinie as designed by C.R.T. Kraijenhoff and initially realised from 1815 by him, Jan Blanken and Major-Engineer Willem Offerhaus and subsequently strengthened and improved by others over approximately 125 years.
* Architectural-historical values, in particular as an expression of military-strategic architecture, which is based on: a. the system of inundation and access defence (19th and 20th centuries), b. the race with increasingly strong offensive capabilities (19th and 20th centuries) c. the system of 'living' field fortification in depth (20th century)
This concerns a component from the period 1935-1940 that is an example of a remnant of a reinforced concrete, cast iron and steel obstacle specially constructed for defence against armoured vehicles and / or tanks, which formed part of a linear obstacle further consisting of an adjacent inundation zone.
* Ensemble value and situational values as part of the Nieuwe Hollandse Waterlinie. Also because of the functional and physical relationship with the other components of the complex.
* The component has become rare and is representative because the obstacle has remained recognisable in its physical context.
* The component is reasonably well preserved because both the concrete mass and part of the construction and of the application possibilities remain observable and recognisable in situ.
Nearby in the register
- Kazemat (B10), Bloklaan bij 9Kazematunder 1 mi
- Militair wachtgebouw, Bloklaan 9 aMilitair wachtgebouwunder 1 mi
- Fort, vesting en -onderdelen, Bloklaan 9Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Militair wachtgebouw, Bloklaan bij 9Militair wachtgebouwunder 1 mi
Other entries of the same register within about three miles of this one, by straight line.