Rijksmonumentenregister · Netherlands
Fort, vesting en -onderdelen, Vossegatsedijk 3
Bunnik, Utrecht, Netherlands
The record
- Designation
- National monument (rijksmonument)
- Class
- Fort, vesting en -onderdelen
- Category
- onroerend gebouwd
- Built (approximately)
- 1867 - 1885
- Address
- Vossegatsedijk 3, 3981 HS Bunnik (and others)
- Place
- Bunnik
- Province
- Utrecht
- Country
- Netherlands
- Coordinates
- 52.07647, 5.17682
- Part of complex
- 531112
- Monument number
- 531126
Slide toward Today to fade the historical sheet and see the modern map underneath.
University Library, Vrije Universiteit AmsterdamNationaal Archief, the NetherlandsDavid Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesDavid Rumsey Map Collection, Stanford LibrariesDavid Rumsey Map Collection, Stanford Libraries
5 historical maps cover this location, the earliest the 1838 map "Amsterdam" (David Rumsey Map Collection, Stanford Libraries).
This monument in the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed's register ↗
The register's description
Omschrijving
Cluster 40.
Inleiding
BOMVRIJE REMISE R1 van een type bomvrije bouwwerken dat aan drie zijden en bovenop is voorzien van een aarden dekking en dat alleen een gevel aan de keelzijde bezit. Met de toename van de draagwijdte van het geschut, de kracht van de inslagen van projectielen en de explosieve kracht van (brisant)granaten werd het steeds moeilijker weerstand te bieden tegen aanvallen. Verzwaring van metselwerk, toepassing van schokabsorberende metselsystemen (onder meer door middel van bogen), flauwe hellingshoeken en gebogen of juist puntige vormen, gebruik van beton - en later van gewapend beton - in steeds zwaardere uitvoering, was een van de manieren om de vestingwerken bestand te houden tegen toenemende aanvalskracht. Bovendien was het aanbrengen van aarddekkingen een goed middel gebleken om de energie te absorberen of te dempen. Dit is de reden waarom vele gemetselde of betonnen werken van een aardlaag of een frontbescherming van zand of aarde zijn voorzien. Afhankelijk van de periode van ontstaan - en daarmee van de te verwachten inslagkracht van projectielen - werd van 'bomvrije gebouwen' gesproken, wanneer ze werden geacht bestand te zijn tegen een van tevoren bepaald aantal inslagen van zwaar kaliber. De bomvrije remises van het Fort bij Rijnauwen liggen verspreid in de hoofdwal en in de nabijheid van de noordwestelijke en zuidwestelijke bastions. Van de oorspronkelijk zeven vergelijkbare exemplaren zijn er twee, die beide in de hoofdwal lagen, gesloopt.
Omschrijving
BOMVRIJE REMISE R1 in het noordoostelijk bastion van de hoofdwal van het Fort bij Rijnauwen, gebouwd in de periode 1877-1885 als één van zeven vergelijkbare onderdelen. Deze remises dienden in de eerste plaats als bomvrije opslagplaatsen voor geschut. Vijf remises zijn tot stand gekomen onder gronddekking van de hoofdwal, terwijl er twee onder een afzonderlijke aarddekking zijn gebouwd aan respectievelijk de noordwest- en zuidwestzijde van het fort. De gevels van de nog bestaande, identieke remises R1, R2 en R5 zijn uitgevoerd in baksteen en eindigen met een rollaag. Centraal een getoogde toegang, die later is (of kan zijn) gewijzigd door plaatsing van kozijnen. Voor het eerst is ook het materiaal kalktrasbeton toegepast, om beter weerstand te kunnen bieden aan de uitwerking van brisante granaten.
Waardering
De BOMVRIJE REMISE R1 is van algemeen belang vanwege:
Cultuurhistorische waarden als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, zoals deze is ontworpen door C.R.T. Kraijenhoff en in eerste aanleg vanaf 1815 door hem, Jan Blanken en majoor-ingenieur Willem Offerhaus is gerealiseerd en daarna door anderen gedurende ongeveer 125 jaar versterkt en verbeterd.
* Krijgshistorische waarden als onderdeel van een aaneengesloten militaire verdedigingslinie tussen de voormalige Zuiderzee en de Biesbosch. Deze bestond hoofdzakelijk uit een samenhangend systeem van inundatievelden en bijbehorende inundatiemiddelen en van schootsvelden. Dit systeem werd aangevuld met diverse, uit verschillende perioden daterende typen gebouwde of aangelegde (verdedigings)werken die dienden tot of bijdroegen aan afsluiting van niet te inunderen terreinen of andere accessen.
* Architectuurhistorische waarden, in het bijzonder als uiting van de militair-strategische bouwkunde, die gebaseerd is - op het systeem van inundatie en accesverdediging (19de eeuw) - en op de wedloop met de zich versterkende offensieve middelen (19de eeuw).
Het betreft hier een voorbeeld van een bomvrij bouwwerk dat tot stand kwam in de periode 1877-1885 als onderdeel van een serie vergelijkbare remises.
* Ensemblewaarde en situationele waarden, als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Tevens vanwege de functionele en fysieke samenhang met de overige onderdelen van het complex.
* Het bouwwerk is representatief (karakteristiek) omdat het nog steeds de fysieke kenmerken vertonen die destijds tot de bouw aanleiding waren.
* Het bouwwerk is redelijk gaaf bewaard omdat qua structuur en fysiek voorkomen de hoofdzaken van de toestand in de jaren '80 van de 19de eeuw herkenbaar zijn gebleven.
English translation
The text above is the record as published by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, in Dutch. The English below is a machine translation made by TreeAlive, not by the Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed; it has not been checked by a person. Where the two differ, the original is the record. Report a translation error: privacy@treealive.com
Description
Cluster 40.
Introduction
BOMB-PROOF REMISE R1 of a type of bomb-proof structures that is provided with an earth covering on three sides and on top and that has only a facade on the gorge side. With the increase in the range of artillery, the force of projectile impacts and the explosive force of (brisant) grenades it became increasingly difficult to offer resistance to attacks. Strengthening of brickwork, application of shock-absorbing masonry systems (among other things by means of arches), shallow incline angles and curved or pointed shapes, use of concrete - and later of reinforced concrete - in increasingly heavy execution, was one way to keep the fortification works resistant to increasing attack force. Moreover, the application of earth coverings proved to be a good means to absorb or dampen the energy. This is the reason why many masonry or concrete works were provided with an earth layer or front protection of sand or earth. Depending on the period of construction - and thus the expected impact force of projectiles - one spoke of 'bomb-proof buildings' when they were considered capable of withstanding a predetermined number of impacts from heavy calibre. The bomb-proof remises of the Fort at Rijnauwen are scattered in the main rampart and in the vicinity of the northwestern and southwestern bastions. Of the originally seven comparable examples, two, which were both in the main rampart, have been demolished.
Description
BOMB-PROOF REMISE R1 in the northeastern bastion of the main rampart of the Fort at Rijnauwen, built in the period 1877-1885 as one of seven comparable components. These remises primarily served as bomb-proof storage places for artillery. Five remises were constructed under the earth covering of the main rampart, while two were built under separate earth covering on the northwest and southwest sides of the fort respectively. The facades of the still existing, identical remises R1, R2 and R5 are executed in brick and end with a roll moulding. Centrally an arched entrance, which was later modified (or may have been) by placement of window frames. For the first time lime-fly ash concrete was also applied, to better be able to offer resistance to the effects of brisant grenades.
Valuation
The BOMB-PROOF REMISE R1 is of general importance because of:
Cultural-historical values as part of the New Dutch Water Line, as designed by C.R.T. Kraijenhoff and initially from 1815 realised by him, Jan Blanken and major-engineer Willem Offerhaus and subsequently reinforced and improved by others over approximately 125 years.
* Military-historical values as part of a continuous military defence line between the former Zuiderzee and the Biesbosch. This consisted mainly of a coherent system of inundation fields and associated inundation facilities and firing fields. This system was supplemented with diverse types of built or constructed (defence) works dating from different periods that served or contributed to closing off non-inundatable terrain or other accesses.
* Architectural-historical values, in particular as an expression of military-strategic architecture, which was based - on the system of inundation and access defence (19th century) - and on the race with increasingly strengthening offensive means (19th century).
This is an example of a bomb-proof structure that came into existence in the period 1877-1885 as part of a series of comparable remises.
* Ensemble value and situational values, as part of the New Dutch Water Line. Also because of the functional and physical coherence with the other components of the complex.
* The building is representative (characteristic) because it still shows the physical characteristics that at the time gave rise to construction.
* The building is reasonably well preserved because as regards structure and physical appearance the main aspects of the condition in the 1880s have remained recognisable.
Nearby in the register
- Fort, vesting en -onderdelen, Vossegatsedijk 3Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Fort, vesting en -onderdelen, Vossegatsedijk 3Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Fort, vesting en -onderdelen, Vossegatsedijk 3Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
- Fort, vesting en -onderdelen, Vossegatsedijk 3Fort, vesting en -onderdelenunder 1 mi
Other entries of the same register within about three miles of this one, by straight line.